دلایل بسیاری واسه ادامه مبارزات با دولت کودتا وجود داره و به نظر من ما چارهای جز ادامه مبارزات نداریم. چون:
۱- اول از همه اینکه ما با شروع این مبارزات به طور واضحی مخالفت خودمون رو با این دولت نشون دادیم و طبق تجربه به محض اینکه سرویسهای اطلاعاتی دولت کودتا سرش خلوت بشه سراغ تک تک ما خواهند آمد. توی اون فایل صوتی که از سرکوبگران غتشاشات لو رفت خودشون اذعان کردن که کار اصلیشون بعد از سرکوب اغتشاشات شروع میشه. پس اگه مبارزات تموم بشه هیچ کدوم از ما امنیت نخواهیم داشت.
۲- اگه کوتاه بیاییم این به معنای چراغ سبز به کودتاچیان هست و اینکه اینها از این به بعد هر غلطی دلشون خواست میتونن بکنن و دیگه فاتحه دموکراسی حداقل واسه 30 سال دیگه تو مملکت خونده میشه. ما حتی اگه پیروز نشیم باید درسی بهشون بدیم که دیگه جرات نکنن تقلب کنن.
۳- این یه فرصت تاریخی هست که برای اولین بار بعد از سالها (حداقل بعد از انقلاب) مردم با هم یکصدا شدن و تقریبا تمام احزاب سیاسی واسه یه هدف مشترک مبارزه میکنن و مطالبات خودشون رو در گرو رسیدن به این هدف میبینن: پس گرفتن رای ها. قطعا اگه دولت کودتا سرش خلوت بشه باز با راه اندختن برنامه هایی نظیر اختلافات قومی, مذهبی, دشمن سازی و. . سعی در خدشه دار کردن این اتحاد میکنه. این فرصت ممکنه تا سالهای سال دوباره نصیب ما نشه. و اگه امروز نصیب ما شده واسه این هست که همه یه درد مشترک داریم و اون دزدیده شودن رای هامون هست.
۴- اگه سرشون خلوت بشه به سرعت سراغ سران اصلاح طلب خواهند رفت و جنایتهایی مثل تصفیه حسابهای اوایل دهه شصت با چپ ها یا کشتارهایی شبیه اعدامهای سیاسی اواخر دهه شصت راه میندازن تا همه جا رو به قول خودشون پاک کنن.
۵- شهیدان زیادی دادیم که چارهای نداریم که راهشون رو ادامه بدییم وگرنه خونشون پایمال میشه.
۶- حق با ماست. همه ما با این اعتقاد داریم و نمیخواهیم حقوق هیچ کس رو ضایع کنیم پس پیروز میشویم.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر